Jane Heafield - Nie wierzcie jej/ Recenzja

 Zagadkowe zniknięcie Toma. Zagadkowo pokrętne wyjaśnienia żony i siostry.

Obie kłamią. I żona – Lucy. I siostra – Mary. Kłamią w sprawie swojego męża i brata, Toma, który zaginął podczas pieszej wycieczki, gdy małżonkowie spędzali weekend w swoim domku letniskowym. Lucy od początku twierdzi, że nie ma pojęcia, co się stało z mężem. Mary w to nie wierzy. Jest przekonana, że Lucy zabiła Toma. Znajduje ślady, które mogą to sugerować (np. plamy krwi w łazience).

Lucy okoliczności zaginięcia męża opisuje na posterunku policji. Plącze się w zeznaniach. Mary nagrywa swoją wersję wydarzeń na dyktafon podczas długiej jazdy samochodem. Obie nawzajem kwestionują swoją prawdomówność, a ich zeznania wcale nie przybliżają policji do wyjaśnienia zagadkowego zniknięcia Toma. Na jaw wychodzą kolejne fakty. Coraz więcej poszlak wskazuje na winę Lucy. Co się zdarzyło w domku letniskowym Kaskada? Dlaczego żadna z kobiet nie mówi prawdy?

Za książkę dziękuję Wydawnictwu Muza.
Lucy i Mary. Żona i siostra. Obydwie nie lubią się. Obydwie kłamią. Obydwie kopią pod sobą dołki.
Każą czytelnikowi nie wierzyć w to, co mówi druga, każda z nich uważa, że ona mówi prawdę, a ta druga kłamie. Obydwie mieszają w sprawie Toma. Lucy opisuje swoją wersję wydarzeń co do zniknięcia męża podczas pieszej wycieczki, Mary ma swoją wersję, ale obie bardzo dobrze manipulują i trudno uwierzyć w to co mówią. Przepychanki słowne trwają między bohaterkami, żadna nie odpuści, żadna nie da się sprowokować do szybkiego wyjawienia prawdy.
Im dalej w las, tym bardziej poznajemy trójkę głównych bohaterów książki. Im dalej w las, tajemnice, które miały nie wyjść na jaw, wychodzą na światło dzienne.
Pomysł na książkę bardzo fajny, dobrze wykorzystany, zwroty akcji w momentach, kiedy czytelnik sądzi, że już wie co się stało, a tu niespodzianka, dynamiczna akcja, dużo ciekawych dialogów, zwłaszcza między Lucy a Mary, ale trochę za długa fabuła. Autorka niepotrzebnie przedłużała pewne wydarzenia. Za to dobrze opisuje uczucia ludzi. Zazdrość, zaborczość, manipulacja, relacje międzyludzkie.
Ocena: 4/5

Czytelnicze podsumowanie maja i czerwca

 W maju zapomniałam o podsumowaniu, więc nadrabiam teraz.

Maj:

• Sam Holland - Echo man (Recenzja)

• Chise Ogawa - Caste Heaven 1
• Chise Ogawa - Caste Heaven 2
• Luanne Rice - Ostatni dzień (Recenzja)

• You-jeong Jeong - Siedem lat ciemności (Recenzja)

Czerwiec:

• Laure van Rensburg - Nikt, tylko my (Recenzja)  

• Graham Masterton - Ludzie cienia
• Beata Ostrowicka - Zaledwie kilka dni
• Małgorzata Budzyńska - Chłopakom, których kiedyś kochałam

Moje stare pamiętniki/ Moje pamiętniki/ Pisanie pamiętników

Przez te wszystkie lata zapisałam tysiące słów, łez, smutków, radości, tajemnic.

 

~

 

Dzisiaj mija 15 lat od momentu, gdy wróciłam do regularnego

pisania pamiętnika.

Pamiętniki z lat podstawówki i gimnazjum nie przetrwały.

W podstawówce zaczęłam pisać od 4 klasy.

Ale zazwyczaj było tak, że zaczęłam pisać w jakimś zeszycie,

a po jakimś czasie okładka zeszytu przestawała mi się podobać

i wyrzucałam ten zeszyt, a kupowałam nowy. 

Mogłam zostawiać te zapisane kartki, ale wyszło jak wyszło.

W gimnazjum pisałam dość intensywnie.

Po skończeniu gimnazjum, spaliłam te zapiski.

Próbowałam pisać w zawodówce, ale nie bardzo mi wychodziło, więc przestałam.

Zaczęłam pisać 18 czerwca 2007 roku.

Zapiski z 2007 do 2010 mam w jednym zeszycie, bo poznajdywałam wszystko

na pojedynczych kartkach i spisałam do jednego miejsca.

Czasami wystarczyło jedno słowo albo zdanie, które opisywało, co czuję.

Od 2011 roku zaczęłam pisać już inaczej.

Kupiłam fajny kalendarz i tak zaczęłam pisać codziennie, do 2014 roku.

Każdego roku miałam nowy zeszyt, nie chciałam ucinać czegoś w połowie,

ani zaczynać nowego zeszytu pod koniec roku. 

Od 2015 jeden zeszyt starczył mi na dwa, trzy lata, w zależności od rozmiaru.

Pierwszy raz próbowałam pisać w A4. Był fajny, ale noszenie go wszędzie było

uciążliwe ze względu na rozmiar. Po skończeniu A4, w 2020, próbowałam pisać nadal w

tym formacie, ale to jednak nie było dla mnie i wróciłam do B5. 

Nie marnuję miejsca i piszę kratka pod kratką, co sprawia, że zeszyt starczy mi na dłużej.

Przejrzałam pamiętniki i poczytałam je.

Zmieniłam się.

Wiele się zmieniło.

 

14.06.2022 - Bookcrossing w Oddziale Dziecięcym Miejskiej Biblioteki Publicznej w Świebodzicach

 W dniu 14 czerwca, w Oddziale Dziecięcym Miejskiej Biblioteki Publicznej w Świebodzicach, odbył się Bookcrossing - uwalniamy książki z Marią Konopnicką, 

Każdy czytelnik, mały czy duży, mógł przyjść do biblioteki i skorzystać z tego, co przynieśli inni. 

Mimo, że byłam już o planowanej godzinie otwarcia, pojawiło się kilka osób. W ciągu dnia też zapewne bibliotekę odwiedzą inni czytelnicy.

Regał z książkami

Książki, które mi udało się zdobyć:

1. Seria romantyczna: Tęsknię
2. Myśli słoneczne
3. Szczęście na każdy dzień
4. Meg Cabot - Kiedy chłopak poznaje dziewczynę
5. Małgorzata Budzyńska - Chłopakom, których kiedyś kochałam
6. Meg Cabot - Chłopak z sąsiedztwa
7. Susan Howatch - Piaskiśmierci
8. Beata Ostrowicka - Zaledwie kilka dni
9. Tami Hoag - Alibi
10. Zabójczy pocisk. Dziedzictwo
11. Isabel Abedi - Whisper. Nawiedzony dom.
12. Rewers
13. Matthew Skelton - Endymion Spring
14. Kate Morton - Zapomniany ogród
15. Małgorzata Kalicińska - Powroty nad rozlewiskiem
16. Małgorzata Kalicińska - Dom nad rozlewiskiem

Laure van Rensburg - Nikt, tylko my/ Recenzja przedpremierowa

To miał być uroczy weekend. Romantyczny i wyjątkowy, pierwszy spędzony tylko we dwoje.Szanowany profesor literatury Steven Harding i jego dziewczyna, dwudziestotrzyletnia studentka Ellie Masterson. Z dala od miasta, z dala od ciekawskich spojrzeń, w domu na odludziu będą się mogli sobą nasycić. I świętować, bo ten związek – jedyny taki na świecie! – trwa już pół roku.
Ellie wszystko starannie zaplanowała.
Zaczyna się od wspaniałej kolacji… Luksusowa willa, las, zima, w oddali wody zatoki, wokoło ani żywej duszy, telefony tracą zasięg – nic nie mąci tej sielanki. Ale to sceneria wymarzona nie tylko dla miłości. To także idealne tło dla zemsty. Bo Ellie planowała ten wieczór od lat.

Za książkę dziękuję Wydawnictwu Muza.

Ellie jest studentką, zaś Steven jej profesorem. Są parą już pół roku, choć mężczyzna jest łamaczem kobiecych serc, czyli kobieciarzem. Postanawiają spędzić kilka dni tylko we dwoje z dala od miasta i ludzi - tylko ich dwoje. Romantyczne miejsce do spędzenia czasu we dwoje to domek blisko lasu i plaży, środek zimy i ogień w kominku. Idealne miejsce dla zakochanych ludzi. Jednak jest coś, co sprawi, że jedno z nich nie będzie zadowolone z wydarzeń, które będą miały miejsce

Cierpliwość Ellie zostaje nagrodzona i może zemścić się na mężczyźnie, który zrobił coś złego kilka lat wcześniej. Chce zemsty za krzywdy swoje i kogoś bliskiego. Co się wydarzyło w chatce na odludziu? Bardzo wiele i warto sięgnąć po książkę aby poznać losy dwojga bohaterów tejże książki.

Książka pełna emocji, chęci zemsty. Autorka udowadnia, że demony przeszłości nigdy nie opuszczają człowieka i są tacy ludzie, którzy chcą zemsty na sprawcy swoich cierpień. Akcja toczy się powoli, ale im dalej w las, tym akcja stawała się coraz bardziej mroczna i trzyma w napięciu do ostatniej strony.

"Nikt tylko my" to dobrze napisany thriller psychologiczny, który sprawia, że ciarki przechodzą po plecach.

Ocena: 5

You-jeong Jeong - Siedem lat ciemności/ Recenzja

 Mroczny, niepokojący i pełen zwrotów akcji thriller psychologiczny z Korei Południowej!

Siedem lat. Siedem lat, odkąd życie głównego bohatera, Sowona, wywróciło się do góry nogami. Siedem lat, odkąd po raz ostatni widział ojca, który wylądował w więzieniu. Siedem lat, odkąd miasteczko, w którym mieszkał, zniknęło z powierzchni ziemi, gdy ktoś otworzył śluzy tamy. Mały Sowon jest przerzucany od krewnego do krewnego. W końcu musi sobie radzić sam w świecie, w którym każdy prędzej czy później dowie się, że jest ON synem mordercy.

Siedem lat po tragicznych wydarzeniach, zabójstwie dziecka znalezionego w jeziorze, w jego ręce trafia paczka, która, jak nitka po kłębku, doprowadza go do tego, co naprawdę się wydarzyło. A my, czytelnicy, towarzyszymy mu w tych poszukiwaniach – nawet jeśli okazuje się, że prawda nie jest taka, na jaką wszyscy liczyli.

„Siedem lat ciemności” to książka mroczna i niepokojąca, która z pewnością trafi w gusta fanów filmu „Parasite”. Główny bohater poznaje historie swojej rodziny, przypomina sobie przemoc, która go otaczała, próbuje zrozumieć niedopowiedzenia, które doprowadziły do tragedii. Ta powieść to nie tylko thriller psychologiczny. To przede wszystkim wnikliwy, momentami brutalny obraz systemu, w którym wszyscy żyjemy.

Za książkę dziękuję Wydawnictwu Mova.

Sowon nie miał łatwego życia. Choć próbuje żyć normalnie, zawsze ktoś się dowie, że jest on synem mordercy. Wtedy rodzina oddaje go dalej bo nie chcą być kojarzeni z tymi wydarzeniami, ale to nie przeszkadza im wykorzystać chłopca - zawsze biorą pieniądze, które miały być dla Sowona odłożone. Aż pewnego dnia dostaje paczkę, dzięki której może poznać prawdę o zbrodni sprzed lat.

Akcja książki rozkręca się powoli, ponieważ autorka skupia się na uczuciach i budowaniu psychologicznej strony książki i bohaterów. Czytelnik musi skupić się na toczonej akcji, aby wszystko zrozumieć. Książka jest dość smutna, daje do myślenia. Od początku wiadomo kto jest mordercą a kto ofiarą, ale nie spotkamy tu policjanta czy detektywa, który rozwiązuje sprawę, ale jest syn z piętnem, który musi dźwigać i dostaje możliwość poznania prawdy.

Książka wymaga skupienia. Jest mroczna, smutna, przytłaczająca, godna polecenia.

Ocena: 4

Luanne Rice - Ostatni dzień/ Recenzja

Doskonałe połączenie thrillera psychologicznego z dramatem rodzinnym.

Spokojną nadmorską społecznością wstrząsa brutalna zbrodnia.

Black Hall w stanie Connecticut zawsze uchodziło za bezpieczną przystań. To zamożne nadmorskie miasteczko wolne od przestępczości. Piękne domy zamieszkiwane przez szczęśliwe rodziny. Pewnego lipcowego upalnego dnia dochodzi do zbrodni, która burzy spokój mieszkańców...

Rodzina i przyjaciele zamordowanej właścicielki galerii Beth Lathrop i jej nienarodzonego dziecka są wstrząśnięci. Okazuje się też, że znika cenny obraz, skradziony i odzyskany wiele lat temu. Podczas tamtego napadu została zabita matka Beth i jej siostry Kate.

Kate z pomocą detektywa Reida postanawia zbadać ostatnie tygodnie życia Beth. Naturalnym podejrzanym staje się jej mąż. Mężczyzna ma jednak mocne alibi na czas morderstwa.

Kate i Reid starają się zrozumieć sens śmierci Beth, ale zamiast odpowiedzi znajdują tylko kolejne pytania: Jeśli to nie mąż, to kto jeszcze mógłby czyhać na życie kobiety? Jaką rolę w całej tej sprawie odgrywa należący do rodziny obraz?

 Za książkę dziękuję Wydawnictwu Muza.

Beth Lathrop zostaje znaleziona martwa w swoim łóżku. Do tego znika bardzo cenny obraz, który jest wart wiele pieniędzy. Kate, siostra zamordowanej, z pomocą detektywa Reida postanawia dowiedzieć się, co działo się z siostrą przed jej śmiercią. Ale zamiast odpowiedzi, mnożą się kolejne pytania oraz na jaw wychodzą skrywane tajemnice, które miała Beth. Kate zawsze sądziła, że zna swoją siostrę i jej życie, ale była w błędzie.

Fabuła książki jest bardzo intrygująca, wielowątkowa i skomplikowana, co powoduje, że trzyma w napięciu od początku do samego końca, nie dając czytelnikowi odpocząć od wydarzeń, które serwuje autorka. Psychologiczna część książki również sprawia, że klimat jest mroczny. Romans, relacje rodzinne, międzyludzkie, zdrady. Jest tego bardzo wiele, ale nie przytłacza czytelnika.

Akcja toczy się powoli, ale nie nudzi, ponieważ autorka potrafi budować klimat i atmosferę tajemniczości. Do samego końca trudno było odgadnąć kto jest morderca i to jest atut, ponieważ podejrzewało się każdego.

Małym minusem jest tylko fakt, że bohaterowie zbyt często wracali do sprawy z przeszłości, kiedy to siostry i ich matka zostały uwzględnione w piwnicy.

Ocena: 5